Vandaag (4 februari) is het Wereldkankerdag. Een dag waarbij ik als hersteld acute leukemie patiënt elk jaar stil sta. Want acute leukemie is ook een vorm van kanker, bloedkanker. Ik heb veel geluk gehad. Zonder de zware behandelingen had ik slechts enkele maanden na mijn diagnose in april 2018 waarschijnlijk niet meer geleefd, zou ik zijn overleden.
Dankzij deskundige artsen, verpleegkundigen en allerlei andere betrokkenen leef ik nog en gaat het weer goed met mij.
Mijn onbekende stamceldonor in het buitenland gaf de doorslag voor mijn herstel. Diens stamcellen wekten mijn beenmerg weer tot leven. De zware chemo's en totale lichaamsbestralingen hadden mijn beenmerg gedood. Daardoor produceerde mijn beenmerg geen bloed meer. Na de wonderlijke stamceltransplantatie kwam de bloedproductie kwam weer op gang. Nu met goede bloedcellen.
Ik ben blij en dankbaar dat ik deze ziekte mocht overleven. Dat gun ik elk patiënt met kanker.
Op de pagina 'Stamceltransplantatie' van mijn blog 'Leukemie is NIET leuk' lees je wat ik destijds (19 juli 2018) schreef over de stamceltransplantatie die ik die dag onderging.
